«جدي‌ترين کمبود در ريشه‌هاي توتاليتاريسم فقدان تحليل تاريخي و مفهوميِ زمينه‌ي ايده‌ئولوژيک بلشويسم است. حذف آن عمدي بود. مي‌توان ديد که منشأ همه‌ي عناصر ديگري که سرانجام در قالب جنبشهاي توتاليتر و در شکلهاي مختلف حکومت متبلور شدند، برمي‌گردد به جريانهاي پنهاني در تاريخ غرب که تنها هنگامي و در جايي ظهور کردند که چارچوب سنتيِ اجتماعي و سياسي ملتهاي غربي از هم پاشيده بود. نژادپرستي و امپراليسم و ناسيوناليسم قبيله‌اي و نهضتهاي “پان” و يهودستيزي هيچ‌يک رابطه‌اي با سنتهاي گرانمايه‌ي سياسي و فلسفي غرب نداشتند. تازگي هول‌انگيز توتاليتاريسم، و اين واقعيت که ايده‌ئولوژيها و روش‌هاي حکومتي توتاليتر همه بي‌سابقه بودند و علل توتاليتاريسم در چارچوبهاي معمول تاريخي قابل تبيين نبودند، همه مغفول خواهند ماند اگر کسي بيش از حد بر تنها عنصري تکيه کند که بر پيشينه‌اي ارجمند استوار است و بحث انتقادي درباره‌ي آن مستلزم انتقاد از اصول عقيدتي در فلسفه‌ي سياسي غرب است. غرض از اين عنصر مارکسيسم است.» –از نامه‌ي آرنت به بنياد گوگنهايم پس از انتشار ريشه‌هاي توتاليتاريسم—