«تخت پروکروستس» عنوان خود را از اساطير يوناني گرفته است؛ اين داستان درباره مردي است که مهمان‌ها را با کشيدن يا بريدن اندام‌هايشان به اندازهه تخت خود در مي‌آورد. اين داستان نمايانگر ديدگاه طالب در مورد پيامد‌هاي ناخواسته غرور بيش از حدِ تمدنِ مدرن است؛ تغيير انسان‌ها براي اينکه با تکنولوژي هم‌خوان‌ شوند، سرزنشِ واقعيت براي اينکه با مدل‌هاي اقتصادي هماهنگ نيستند، اختراع بيماري‌ها براي فروش دارو، تعريف هوش به عنوان آنچه در کلاس درس مي‌توان آزمود و متقاعد کردن مردم به اين امر که کارمندي نوعي بردگي نيست. اين گزين‌گويه‌هاي بازي‌گوشانه و گستاخانه با افشاي خودفريبي‌هايي که تاکنون با آن‌ها زندگي مي‌کرديد، اما هرگز آن‌ها را تشخيص نداده بوديد، شما را شگفت‌زده مي‌کنند. نسيم طالب با ترکيبي نادر از شوخ‌طبعي و خردي نيرومند، توهمات انساني را زير و رو مي‌کند و ارزش‌هاي کلاسيک شجاعت، ظرافت و فضل و دانش‌ را در برابر بيماري‌هاي مدرنِ خوره‌ بودن، نافرهيختگي و حقه‌بازي قرار مي‌دهد.