در نيمه دوم قرن هجدهم، فلسفه آلماني مدتي به جريان مسلط بر فلسفه اروپايي تبديل شد. اين جريان شيوه تفكر درباره طبيعت، دين، تاريخ بشر، سياست و ساختار ذهن، و همچنين نحوه تلقي انسان از خود را نه تنها در ميان اروپاييان، بلكه در ميان مردم سراسر جهان تغيير داد. در اين كتاب غني و جامع، تري پينكارد تاريخ «آلمان» را - كه در آن دوران در حال تبديل شدن از چند ايالت پراكنده شاهزاده‌نشين به ملتي تازه تاسيس با فرهنگي متمايز بود - با بررسي جريان‌ها و پيچيدگي‌هاي تفكر فلسفي شكوفنده‌اش در هم مي‌آميزد. او تاثير وسيع فلسفه كانت و تاكيد انقلابي او بر مفهوم «خودتعين‌بخشي» را به محك آزمون مي‌زند و اين اثرگذاري را از شكوفايي رمانتيسيسم و ايدئاليسم تا نقدهاي متفكراني پساكانتي همچون شوپنهاور و كي‌يركگور دنبال مي‌كند. اين كتاب براي طيفي از علاقه‌مندان به تاريخ فلسفه، تاريخ فرهنگي و تاريخ انديشه مفيد خواهد بود.