هانس گئورگ گادامر شخصيت سرنوشت‌ساز در سير هرمنوتيك قرن بيستم است كه تقريبا بدون هيچ ترديدي، به لحاظ تاثير و شهوت، شخصيت‌هاي پيشتاز ديگر نظير پل ريكور و جاني واتيمو را به سايه رانده است. او، كه در فضاي دانش‌پژوهي نو كانتي، و نيز فقه‌اللغه كلاسيك، تربيت يافته و عميقا از فلسفه مارتين هايدگر تاثير پذيرفته بود، رويكردي متمايز و كاملا گفتگويي استوار بر انديشه افلاطوني - ارسطويي و هايدگري، پديد آورد.