«بغض گلويش را فشرد و کم مانده بود به حال خودش گريه کند. يکدفعه اين فکر به سرش زد که خود او هم قرباني اين دنياست. اگر اين آدم‌هاي پست‌فطرت نبودند، اگر سگ‌دوزدن براي يک لقمه نان نبود، اگر اين جماعت خفه‌اش نکرده و ريشه‌ي هرچه نجابت که در وجودش بود نخسشکانده بودند، باز هم آن کار را مي‌کرد؟ گناه همه‌ي خطاهايش فقط گردن دنيا بود.»/ از متن کتاب امانوئل بُوو از نويسندگان قدرناديده‌ي ادبيات مدرن است. بُوو با نثري موجز و بي‌تکلف به اعماق روان شخصيت‌هاي تنهايي نقب مي‌زند که براي برقراري ارتباط با پيرامون خود در تقلايي نافرجام‌اند. زندگيِ خودش دست‌کمي از رمان نداشت و دغدغه‌هايش در زندگي دونيم‌شده‌ي او ميان فقر و ثروت ريشه دارد. با انتشار چند رمان کوتاه تحسين ژيد، کولِت، بکت و ريلکه را در زمان حياتش برانگيخت، ولي پس از مرگ از يادها رفت. بعدها پتر هاندکه اَرمان و آثار ديگري را از او به آلماني برگرداند.