شگون افولبي متولد نيجريه، بزرگ شده‌ي بسياري از کشورهاي جهان و ساکن بريتانياست. او که به معنايي همه‌ي عمر خانه به دوش بوده در داستان‌هايش اغلب از تقلا براي يافتن احساس تعلق مي‌گويد و دشواري ريشه دواندن در خاکي ديگر، زندگي جاي ديگر، اولين اثر منتشر شده‌ي اين نويسنده، درباره ي کوچندگان است؛ درباره‌ي کساني که به تحميل شرايط زندگي را در سرزميني ديگر از نو آغاز مي‌کنند. خانواده‌اي مهاجر که در سرزمين خود جايگاه اجتماعي ويژه‌اي داشتند حالا در حسرت ساده‌ترين داشته‌ها هستند؛ زن و شوهري که پس از سال‌ها غياب به کشور و کاشانه‌شان بر مي‌گردند همه چيز را متفاوت با آن چه در ياد دارند مي‌يابند؛ استخر يک مجتمع مسکوني مهاجرپذير محل رويدادهايي غريب مي‌شود؛ زني سالخورده که جسما زنده است اما اطرافيانش انگار ديگر او را به حساب نمي‌آورند، در تلاش براي مرئي ماندن است؛ رقيبي عاطفي به زندگي زني پا مي‌گذارد و آرامش خانه‌اش را به هم مي‌زند؛ نام خانوادگي عجيب زني موجب سوءظن همسايه‌ها مي‌شود؛ مادري که قرباني خشونت خانگي است مي‌کوشد براي فرزندش در سرزمين تازه خانه‌اي امن بسازد. افولبي در سال 2005 براي اولين داستان اين مجموعه برنده‌ي جايزه ي «کين» شد که به «بوکر» افريقايي مشهور است.