آلبر کامو در اولين رمانش با نام مرگ خوش، که در ميان دست نوشته‌هاي شخصي‌اش و پس از مرگ او در سال 1960 به دست آمد، پايه و اساس کتاب بيگانه را پي‌ريزي کرد چرا که هر دو رمان، به مردي الجزايري مي‌پردازند که مرتکب قتلي مي‌شود. کامو با نوشتن رمان مرگ‌خوش، جنبه‌هايي از خود را نشان داد که در ساير آثار داستاني او ديگر تکرار نشد. مرگ خوش، داستان فردي قانون مدار است که موفق به رهايي از قيد و بندهاي وجود خود مي‌شود، اما اين اثر همچنين، تصويري بسيار صادقانه از زندگي نويسنده‌ي جوان خود نيز هست. رمان، داستان مردي به نام پاتريس مرسو را پي گرفته و با او تا خانه‌ي مقتول، سفري تبعيدگونه، انزوا و مرگ همراه مي‌شود. مرگ خوش، پنجره‌اي را رو به دنياي تخيلات و تصورات يکي از بزرگترين نويسندگان قرن بيستم مي‌گشايد.