| گذرواژه‌ها روايتي است مکتوب از تک‌گويي ژان بودريار، فيلسوف و جامعه‌شناس فرانسوي، دربار? واژه‌هاي کليدي نظرياتي که او طي قريب به چهار دهه کارِ فکري پروراند. او در اين گفتار به سبک‌وسياق هميشگي‌اش با بلاغتي غريب، خشن، گريزپا و بازيگوش، مسائل گوناگوني را مطرح مي‌کند که اين واژه‌ها در ارتباطي سيال با آنها به‌مرور تکوين و تطور پيدا کرده‌اند و به اين ترتيب سير تحول انديشه‌هايش را برايمان بازگو مي‌کند. از توليد و ارزش و اغوا گرفته تا اقتصاد جامع? مصرفي، ابتذال و مرگ، گفتار بودريار در اين اثر بيشتر بيانگر جهت‌گيري‌هاي متأخر اوست: نقد نامتعارف و اساساً نيست‌انگاران? جهان افسون‌زدوده، جايي که انحلال چيزها در يکپارچگي امر مجازي، امکان مبادله، ارتباط و حيات شورمند را در جهاني که واقعيت در آن ناپديد شده سلب کرده. درعين‌حال چه‌بسا به نظاره نشستنِ اين ناپديدشدن‌ها و واپاشيدن‌ها خود موجب ظهور وجدها و وجودهاي تازه‌اي باشد که انديشيدن به آنها همان فراخواندنشان است.گذرواژه‌ها روايتي است مکتوب از تک‌گويي ژان بودريار، فيلسوف و جامعه‌شناس فرانسوي، دربار? واژه‌هاي کليدي نظرياتي که او طي قريب به چهار دهه کارِ فکري پروراند. او در اين گفتار به سبک‌وسياق هميشگي‌اش با بلاغتي غريب، خشن، گريزپا و بازيگوش، مسائل گوناگوني را مطرح مي‌کند که اين واژه‌ها در ارتباطي سيال با آنها به‌مرور تکوين و تطور پيدا کرده‌اند و به اين ترتيب سير تحول انديشه‌هايش را برايمان بازگو مي‌کند. از توليد و ارزش و اغوا گرفته تا اقتصاد جامعه مصرفي، ابتذال و مرگ، گفتار بودريار در اين اثر بيشتر بيانگر جهت‌گيري‌هاي متأخر اوست: نقد نامتعارف و اساساً نيست‌انگارانه جهان افسون‌زدوده، جايي که انحلال چيزها در يکپارچگي امر مجازي، امکان مبادله، ارتباط و حيات شورمند را در جهاني که واقعيت در آن ناپديد شده سلب کرده. درعين‌حال چه‌بسا به نظاره نشستنِ اين ناپديدشدن‌ها و واپاشيدن‌ها خود موجب ظهور وجدها و وجودهاي تازه‌اي باشد که انديشيدن به آنها همان فراخواندنشان است. | کتاب در قالب مجموعه‌اي از تأملات موجز، هم‌زمان تداعي‌گر تجربه آشناي تورق يک واژه‌نامه و خواندن دفترچه‌يادداشتي شخصي است. بودريار در اين اثر، که طي سال‌هاي پاياني عمرش نوشته شده، به‌نوعي هم بر سير انديشه‌اش تأمل مي‌کند و هم بر جهاني که اين انديشه از دل آن برخاسته. هر «گذرواژه» راهگشاي فهم مفهومي اساسي در آثار اوست، ولي کتاب نه چکيده‌اي از انديشه بودريار است و نه ساده‌سازي آن. در عوض بازگشت و مواجهه‌اي دوباره با کلماتي است که ردّ زيستن و دگرگون شدن بر آنها به جا مانده، همان‌طور که آنچه زماني به آن اشاره داشته‌اند هم شکل‌وشمايلي تازه به خودش گرفته است.