| دوران رکود بزرگ و تأثيرات اقتصادي و اجتماعي‌ آن بر جامعه آمريکا بستر بسياري از درخشان‌ترين نمايشنامه‌هاي آرتور ميلر است. در ساعت آمريکايي با خانواده بام همراه مي‌شويم تا بار ديگر از بيم‌واميدهاي مردم عادي در بحبوحه فروپاشي اقتصادي بخوانيم، از زيرورو شدن زندگي و ارزش‌هاي اقشار مختلف جامعه در مواجهه با فقر. خانواده بام، که زماني مرفه بوده‌اند، در تقلا براي انطباق با وضعيت اقتصادي تازه‌شان با دشواري‌هاي مالي و عاطفي بسياري دست‌وپنجه نرم کنند. ميلر با نگاهي انتقادي و درعين‌حال همدلانه از خلال قطعات روايي مونتاژشده و با بهره‌گيري از موسيقي جز روايتي واقع‌گرايانه مي‌سازد که از يک سو کاستي‌هاي نظام سرمايه‌داري را به باد انتقاد مي‌گيرد و از سوي ديگر ستايشگر مقاومت و همبستگي اجتماعي است. | در مرثيه‌اي براي يک بانو ميلر به‌سراغ بستري خلوت‌تر و صميمي‌تر از آثار معمولش مي‌رود و اين بار بيش از نسبت‌هاي اجتماعي دست روي روابط فردي مي‌گذارد. در فضاي يک مغازه‌ مردي به‌قصد انتخاب هديه براي معشوقه ظاهراً بيمارش با زن فروشنده وارد گفت‌وگو مي‌شود و به‌تدريج بحثي عميق درباره عشق، مرگ و پيچيدگي‌هاي روابط انساني درمي‌گيرد. مرز ميان زن فروشنده و معشوق مرد کم‌کم محو مي‌شود و گفت‌وگو جنبه‌اي استعاري پيدا مي‌کند. ميلر با ديالوگ‌هايي موجز و شاعرانه و البته با تکيه بر سکوت و مکث‌هاي پي‌درپي تصويري عميق و عاطفي از ترديد، تنهايي و آسيب‌پذيري مي‌آفريند که بيش از هرچيز بر اشتياق انسان به درک متقابل و معنادار تأکيد دارد.