نوشتن زندگي‌نامه‌اي از سيمون دو بووار به زبان اول شخص، آن‌هم درباره‌ي شخصيتي که خود بارها و بارها در رمان‌ها، جستارها و خاطراتش از زندگي‌اش سخن گفته است، کاري جسورانه بود. اما کارين مولر به‌خوبي از عهده‌ي اين چالش برآمده و ميان خواننده، زن و اثر، پيوندي واقعي برقرار کرده است. سيمون دو بووار در پاريس و در خانواده‌اي بورژوا اما نه چندان متمول به دنيا آمد. او در آزمون ورودي دانشگاه در رشته‌ي فلسفه، پس از ژان‌پل سارتر ــ که بعدها همراه زندگي‌اش شد ــــــ رتبه‌ي دوم را به دست آورد. دو بووار که الگوي تحميلي زنان ــــــ ازدواج و فرزندآوري ــــــ را نپذيرفته بود، رابطه‌‌ي شورشي و جسورانه‌‌‌اي را با سارتر برگزيد که هنوز هم چهره‌اي اسطوره‌اي دارد. در اين کتاب زندگي اين رمان‌نويس، خاطره‌نگار و فيلسوف از زمان تولدش در سال 1908 تا مرگش در 1986 روايت مي‌شود، زني که با تلاش پي‌گير و اراده‌اي استوار، به نمادي از شجاعت و رهايي زنان بدل شد. «هرگز زندگي معمولي و ملال‌آور مادرم را در پيش نخواهم گرفت. هرگز سرنوشت زني خانه دار را که کورکورانه تابع يک مرد و چند قرارداد باشد، نخواهم پذيرفت. هرگز چون او، رؤياهايم را سرکوب نخواهم کرد. من متفاوت خواهم بود، نويسنده خواهم شد و نامدار.»