محققي ملول از تحقيق و دلزده از فيش‌ها و يادداشت‌ها، ناگهان در کتابخانه ملي پاريس به ردّي از متفکري ناشناخته برمي‌خورد که نام و نشانش از قرن هجدهم به بعد به طرزي سوءظن‌انگيز پنهان مانده است. جستجو در اسناد و کتاب‌ها و بازمانده‌ها آن‌قدر پيش مي‌رود که مرز واقعيت و خيال محو مي‌شود و ملال تحقيق دانشگاهي جاي خود را به هيجان تفحص پليسي مي‌دهد. اريک امانوئل اشميت در فرقه خودبينان با نثري گاه شاعرانه و گاه ماجراپرداز، بر آن مرز باريکي نور افکنده است که ادبيات و فلسفه را پهلو به پهلو مي‌نشانَد.