مَتيو آرنولد معتقد بود در جامعه‌اي که در آن فرهنگ در جايگاهي شايسته نباشد، آشوب رخنه مي‌کند. به باور او، فرهنگ بايد نقطه مقابل خيل عظيمي از محتواهاي نازل باشد. در مجموعه پژوهش‌ها و تحليل‌هاي کتاب حاضر، استاداني مانند احمد کريمي حکاک، نسرين رحيميه، کامران تلطّف و چند تن ديگر جريان‌هاي شعر معاصر، نهاد ادبيات و سبک‌شناسي ملک‌الشعراء بهار، تعهد اجتماعي در آثار پروين اعتصامي، سيمين بهبهاني و فروغ فرخزاد، قلمروهاي مادي و معنوي آثار سيمين دانشور، ميرزاده عشقي و تجدد، نيما و شوق تغيير، و مَطرودانِ فيلم «خانه سياه استِ» فروغ از جمله نوشته‌هايي است که جنبه‌هاي مختلف اجتماعي و فرهنگي ادبيات معاصر ايران را تحليل و بررسي کرده‌اند.