نگاهش محو عكسي قديمي اما باارزش بود، محو دختري مو حنايي كه زير نور آفتاب چهار زانو زده و پوست سفيدش چون درياي پشت سرش مي‌درخشيد و خنده‌اي دندان‌نما و زيبا به لب داشت! بارها خواست آن عكس را كه شده بود هم درد و هم درمان پاك كند و خلاص شود، اما نه جراتش را داشت و نه قدرتش!