«مي‌خواستم به شب قبل برگردم. شبي بدون رويا و بدون بي‌خوابي. شبي كه من را از خودم جدا مي‌كرد. مي‌خواستم دوباره به همان چاله بدون تهديدي برگردم كه درونش افتاده بودم؛ ولي براي هميشه گمش كرده بودم. ديشب شبي مثل بقيه داشتم؟ اين همان چيزي است كه هر شب به سراغشان مي‌آمد؟ پاداشي به خاطر اين كه روزشان را به خوبي گذرانده بودند؟ من هيچ‌وقت پاداشي نگرفته‌ام. خوابم چاقويي است كه طناب‌هايي را كه در طول روز ازشان آويزان مي‌شوم، مي‌برد...»