شايد همه اتفاقات خواب بوده و نه هيچ وقت نه شبي بوده نه باراني و نه صدايي. خيلي كه گذشت من لبريز شدم و قلبم به تكاپو افتاد. بايد صدايش را مي‌شنيدم بايد باور مي‌كردم. بالاخره تماس گرفتم تا صدايش را شنيدم. همه حرف‌هايي كه تمرين كرده بودم فراموشم شد. حال و احوال‌پرسي كردم و بدون هيچ حرف اضافه‌اي خداحافظي.