آن چه از بررسي نگرش‌هاي فلسفي و ديني حاكم بر ذهنيت جوامع مختلف درباره‌ي زن مي‌توان دريافت، حكايت از آن دارد كه با توجه به سلطه‌ي تفكر مردسالاري بر ذهن و ضمير مردمان «اعم از زن و مرد» طول ساليان دراز، خوانش‌هاي گونه‌گون فلسفي و ديني سخن‌گويان ادبيات كلاسيك فارسي هم با ديدن مردانه و مردسالار روايت شده است. گويندگان اين ديار، گاه خودآ‎گاه و گاه ناخودآگاه، دست‌خوش اين نوع نگرش بوده و عموما از اين زاويه‌ي ديد كلام خود جاري كرده‌اند.