... اما من آن موقع كبكي بودم كه سرم را داخل لجبازي و غرور خودم كرده بودم، دختري احمق! كاش مي‌توانستيم از تجربياتمان درست استفاده كنيم. من يك بار طعم تلخ خودسري‌ام را چشيده بودم و نمي‌دانستم چرا باز آن را تكرار مي‌كردم. شايد احتياج به سنگي داشتم كه آنقدر سرم محكم به آن بخورد تا بفهمم زندگي عروسكي نيست كه بازيچه دست من بي‌عقل باشد...