قصه‌ها واقعي مي‌شوند يا زندگي شبيه قصه مي‌شود. خاله خميره از آتش تنور جان مي‌گيرد و مي‌گويد: اي خاله خميره جان، ديدي برگشتم. حروف الفبا از كتاب‌ها بيرون مي‌پرند و دست تكان مي‌دهند. سميه آهو مي‌شود و دنبال شير مي‌گردد. كفش‌هاي كتاني فاطمه در كفش‌خانه منتظر نشسته‌اند. خانه كيوان تا ابد بوي سوسيس خواهد داد. امشب هم قاب كهنه خانه را هزار ستاره پر كرده است. كوتوله‌ها مي‌خندند و قصه‌اي تازه از چشم‌هايشان بيرون مي‌ريزد.