اين کتاب يکي از روشن‌ترين و خواندني‌ترين کتاب‌ها در معرفي انديشه‌هاي پوپر است. پوپر از دل فلسفه علم به نظريه سياسي خود راه مي‌برد و اين کتاب به خوبي اين مسير را توضيح مي‌دهد: نبايد شبه علم‌ها و فلسفه‌هاي تاريخ‌باور که مدعي کشف ضرورت هاي تاريخي‌اند، ما را بفريبند و توجيه‌گر قدرت‌هاي توتاليتر شوند. همان‌گونه که علم فرايندي خطاپذير و مبتني بر نقد است، جامعه نيز بايد جامعه‌اي باز و نقدپذير باقي بماند و هيچ قانون تاريخي اجتناب‌ناپذيري بر آن حکم نمي‌راند.