«جهان به آرامي به سمت فاجعه پيش مي‌رود و اين همواره موضوع اصلي نمايش‌نامه‌هايم بوده است. ما قدرت تکنولوژي روز را با ساختارهاي سياسي‌ـ‌ ‌‌اجتماعي خود همراه نمي‌کنيم. اساس تمام آثار من همين نکته است.» «ص 11» ادوارد باند با زباني ساده اما صريح شخصيت‌هايي خلق مي‌کند که گرفتار ساده‌ترين و در عين حال عميق‌ترين پرسش‌ها هستند. باند از مقطعي به بعد نمايش‌نامه‌هايي نوشت که داستان آن‌ها در آينده (2077) اتفاق مي‌افتد. از نظر او تا داستان‌هايي از آينده خلق نکنيم که نمود زندگي کنوني‌مان باشند خودمان را نخواهيم شناخت. باند در سه‌گانه صندلي آينده‌اي به تصوير مي‌کشد که يک صندلي کانون درگيري‌ شخصيت‌ها مي‌شود..