درباره? هيروشيما بسيار گفته‌اند و نوشته‌اند، اما اين‌بار فاجعه از زبان «رودخانه? اوتا» و با کلامي شاعرانه روايت مي‌شود. تمايز اين اثر در خلق «زيباشناسي فاجعه» است، تصويري شگفت‌انگيز از ترکيب نور و انفجار که با فروپاشي انسان و شهر درمي‌آميزد. آيا انتظار مي‌رود که زيبايي همواره از دل پاکي زاده شود؟ دنياي خشونت‌بار کنوني زيباشناسي نويني را مي‌طلبد که، از اعماق تاريکي‌ها، سلاح قلم را براي روايت رنج انسان معاصر به دست گيرد. سلاحي که جان‌ستان نيست، بلکه جان‌بخش است و رسالتش بيدار کردن وجدان‌هاي خفته و زنده نگه‌داشتن ياد تراژدي‌هايي است که بر بشر گذشته است.