جهان نمايش مجموعه‌اي است از متن‌هايي که براي صحنه‌ي نمايش يا درباره‌ي آن نوشته شده‌اند. انواع نمايش‌نامه، چه براي اجرا و چه صرفاً براي خوانده شدن، از جمله نمايش‌نامه‌هايي با اقتباس از آثار ادبي يا سينمايي، و نيز متن‌هاي نظري در حوزه‌ي درام و نقد آثار نمايشي، در اين مجموعه جاي مي‌گيرند. آدم‌ها همون‌قدر در معرض اتهامن که ديگرانو متهم مي‌کنن. همون‌جوري قضاوت مي‌شن که ديگرانو قضاوت مي‌کنن. عدالت خودِ ماييم. ناعدالتي هم خودمون. فقط بايد زمان بگذره. زمان بهترين قاضيه. ص ?? اين نمايش‌نامه آينه‌اي است از ناامني‌هاي نسلي که در پيوندها و گسست‌هايش، ميان ماندن و رفتن و ميان ايستادن و تسليم شدن، در پي معنايي بوده است، اما شخصيت‌هايش براي «اکنون» همچنان جان دارند و داستان درهم‌تنيده روابط‌شان شوق دنبال کردن را در ما برمي‌انگيزد.