باخمان با استفاده از زندگيِ درهم‌تنيده شخصيت‌ها، به بررسي ريشه‌هاي فروپاشي جامعه‌اي مي‌پردازد که در نهايت به فاشيسم مي‌انجامد. به گفته خودِ باخمان: «فاشيسم با اولين بمب‌هايي که پرتاب مي‌شوند آغاز نمي‌شود، با وحشتي که در هر روزنامه‌اي مي‌توان درباره‌اش نوشت آغاز نمي‌شود، فاشيسم از روابط ميان انسان‌ها آغاز مي‌شود. فاشيسم نخستين مسئله‌اي است که در رابطه ميان يک مرد و يک زن رخ مي‌دهد، و من کوشيدم تا بگويم در اين جامعه هميشه جنگ وجود دارد. چيزي به‌نام جنگ و صلح وجود ندارد، فقط جنگ است.»