ادوارد آلبي نويسنده مشهور آمريکايي در «آليس کوچولو» سويه‌هاي ديگري از آنچه ابزورد آمريکايي مي‌نامند را مورد کندوکاو قرار مي‌دهد. قهرمان نمايش در حالي نشان داده مي‌شود که بين دنياي عقلاني که همه چيز در آن بر مبناي منفعت پيش مي‌رود از يک سو و کليسا که نماينده دين به شمار مي‌رود از سوي ديگر گير افتاده است. آلبي در اين نمايشنامه هم به انتقاد از جامعه مي‌پردازد هم به شدت کليسا يا همان نهاد دين را مورد نقد قرار مي‌دهد که با ادعاي اصلاح جامعه اما شکل ديگري از منفعت‌طلبي را دنبال مي‌کند. به قول مارتين اسلين، آلبي در اين نمايشنامه «مبتکر نوعي نمايش شد که آشکارا مي‌خواهد تصوير پيچيده جستجوي انسان به دنبال حقيقت و قطعيت در دنياي دائما در حال تغيير را بسط دهد، بدون اينکه اصلا بخواهد تمثيل کاملي بپرورد يا هيچ راه حلي براي سوال طرح شده ارائه کند.» از نظر اسلين واکنش تند و خصمانه برخي منتقدان به اين نمايشنامه از نوعي بدفهمي عميق نسبت به اين نمايشنامه ناشي شده است. نمايشنامه‌اي که به شدت برآشوبنده بوده و به دنبال بحراني کردن برخي مسائل بنيادين و بديهي انگاشته شده است.