آفتاب صبحگاهي بر زندگي عادي اما پيچيده‌ي زنانه از اواسط قرن بيستم در شهر نيويورک تمرکز دارد؛ با مجموعه‌اي از خاطرات، لحظات و نقاط عطف زندگي شخصيت چارلي. اين اثر ستايشي است از زندگي‌هاي معمولي، زندگي‌هايي که شايد در تاريخ ثبت نشوند، اما آميخته با رنج‌ها، شادي‌ها، تصميمات ناگهاني و لحظات محوري‌اند. سايمون استيونز با دقت و ظرافتي هنرمندانه، گذر زمان را نيز از دهه‌ي 1960 در پس‌زمينه‌ي داستان يک خانواده ترسيم مي‌کند. سه بازيگر نمايش‌نامه علاوه بر نقش‌هاي اصلي، شخصيت‌هاي فرعي مختلف (زن و مرد) در زندگي چارلي را نيز به شکلي سيال و حيرت‌انگيز ايفا مي‌کنند. آفتاب صبحگاهي نه يک درام پرحادثه، بلکه مرثيه‌اي آرام و تأمل‌برانگيز است که مخاطب را به جهان دروني زنان مي‌برد و به او يادآوري مي‌کند که همه‌ي زندگي‌ها، حتا عادي‌ترين‌شان، مي‌توانند اثري هنري و شايسته‌ي توجه باشند.