هوا سرد است. در حياط كاخ فرمانداري كه هنوز غرق در مه صبحگاهي زمستاني است پيكر كامله‌مردي به چشم مي‌خورد كه طول و عرض حياط را با قدم‌هايي محكم مي‌پيمايد و گويي براي مبارزه با سرماست كه چنين پاها را مي‌كشد و بالا مي‌برد. هرازگاهي مي‌ايستد، مضطرب نگاهي به طبقه‌ي بالاي ساختمان فرمانداري مي‌اندازد؛ به اميد اينكه كسي او را در آن حال ببيند و به انتظار طولاني‌اش پايان دهد...