در كل، آدم‌ها بيشتر خوبند تا بد؛ ولي نكته اين است كه آدم‌ها كم و بيش نادانند. همين بيشي و كمي است كه شرارت و فضيلت مي‌ناميمش. اما بزرگترين شر چاره‌ناپذير آن ناداني ا‌ست كه خيال مي‌كند همه چيز را مي‌داند و بنابراين به خود حق كشتن مي‌دهد.