رمان «تاريك ماه» داستاني فردي با عنوان ميرجان است. ياغي جوان و عاشقي كه سرگردان كوه‌ها و شنزارهاي تفتيده جنوب است و به اجبار مدت زيادي را تنها و بدون آذوقه در كوهستاني دور دست مي‌گذراند و با گوشت شكار و دانه كنارهاي كوهي ارتزاق مي‌كند.عشق و وهم، ترس و تنهايي، آوارگي و اضطراب، تخيل و ترديد، شخصيت اصلي اين رمان را در نهايت به پرتگاهي هولناك سوق مي‌دهند كه خود او هيچ دخالتي در ايجاد موقعيت‌هايي كه مي خواهد از آنها بگريزد نداشته است. تاريك ماه روايت ستم رفته بر انساني است كه رويدادهاي ناگهاني زندگي، او را بي آن كه بتواند بر آنها چيرگي يابد به سمت نابودي سوق مي‌دهند.