سه‌آمي شاخص‌ترين سيماي تاريخ نمايش ژاپن است كه در تحول شكل‌هاي آييني و پيش‌نمونه‌هاي نمايشي كهن‌تر به قالب نمايشي «نو» - از مهم‌ترين گونه‌هاي نمايش سنتي ژاپن - نقش كليدي داشته است. واژه «نو» يعني «توانايي»، كه منظور از آن استعداد است، و «نمايش استعداد» و دست آخر «اجرا». شكلي از نمايش در قرن‌هاي يازدهم تا سيزدهم ميلادي در ژاپن پا گرفته بود، ولي آن‌چه ما امروزه با نام نمايش «نو» مي‌شناسيم در اواخر قرن چهاردهم و اوايل قرن پانزدهم توسط كان‌آمي كيوتسوگو و پسرش سه‌آمي موتوكيو شكل گرفت...