پرگنت نشان مي‌دهد كه ايبسن ‹‹ضد- قهرمان››‌هاي بايرن را خوب مي‌شناخته است. اينان يتيماني بودند كه با چشم‌هاي گشاده بر روي ‹‹پل آه›› رو به دروازه‌هاي ياس روزگار مي‌ايستادند و به تكرار زندگي مي‌نگريستند، گاه چون چوب پنبه‌اي بر گرداب آن سرگردان مي‌ماندند و گاه نيز از تمامي وجود خويش مايه مي‌گذاشتند...