سه‌گانه‌ي عزا برازنده‌ي الکتراست نوشته‌ي يوجين گلادستون اونيل (1888ـ1953) درخشان‌ترين نمايشنامه‌نويس معاصر ايالات متحده، تجربه‌اي طولاني بود و ساعت‌ها تماشاگران را به ديدن نمايشي نشاند که حاصل جستجوي او در زباني دراماتيک بود. زباني شعرگونه، اما نه شعر. او، به تنگ آمده از لهجه و محاوره‌ي عاميانه، زباني را مي‌جست که با آن تاريخ معاصر آمريکا را به قصد کالبدشکافي و انتقاد با تاريخ يونان باستان منطبق کند و بار ديگر تراژدي را برگرداند. اونيل اين نمايشنامه را با الهام از اساطير يوناني در نمايشنامه‌ي اورست نوشت و در نوشتن آن حسرت خود را از يافتن زبان دلخواهش «زباني براي نوشتن نمايشنامه، براي گفتاري که دراماتيک است و نه فقط محاوره» پنهان نکرد. «اما کجا مي‌توان آن زبان را يافت؟»