در اين كتاب، خواننده توصيفات و تحليل‌هاي درباره تئاتر پست دراماتيك، ـ اين فرم‌هاي جديد تئاتر ـ خواهد يافت كه پس از چند دهه توانسته‌اند براي خود جاي مهمي بين توليدات تئاتري باز كنند. به جاي نمايش دادن يك داستان با پرسناژهاي كه به اقتضاي روان‌‌شناسي روايت پديدار و ناپديد مي‌شوند، اين تئاتر قطعه قطعه است، سبك‌هاي پراكنده را جمع مي‌كند و در يك پويايي تخطي از گونه‌ها (ژانرها) جا مي‌گيرد. كرگرافي (طراحي رقص)، هنرهاي تجسمي، سينما و طبعا فرهنگ‌هاي مختلف موسيقيايي، بر آن مي‌گذرند و آن را به حركت درمي‌آورند. بر ميناي يك شرح و وصف تئاتر بين‌المللي، تفكرات حاضر درباره نوشتار صحنه‌‌اي معاصر، هم‌چنين اقدامات انجام شده در فرانسه را گرد مي‌‌آورند كه با آوان‌گاردهاي تاريخي (ژاري، سوررئاليسم، تئاتر پوچي) خود، پيوند تنگاتنگي با اين جنبش دارد.