آشنايان بيگانه كه دفتر دوم از چندگانهي در پي آن آشنا است، گزارش‌هايي است درباره شماري از واژگان ديوان حافظ مانند بخشش، بسي، پارسي،پرگار، پهلوي، پيكر، حزين، حضرت، كدو، كمانچه، هندو و ... كه در زبان و زمان او معني و كاربردي داشته‌اند متفاوت با آن‌چه امروزه در زبان و زمان ما دارند و از همين‌‌روي، نه‌تنها بسياري از خوانندگان حافظ كه گاه برخي از استادان و شارحان ديوان او را نيز به اشتباه مي‌اندازند. در اين دفتر، نويسنده بسياري از اين واژگان را بررسيده و در شرح آن‌ها چه‌بسا نكته‌هاي واژه‌شناختي، ريشه‌شناختي و معني‌شناختي كه تهي از نكته‌سنجي و نوآوري نيز نيستند، چاشني سخن كرده، همان‌گونه كه به مناسبت، برخي از دشواري‌هاي سخن حافظ و سخنان دشوار او را باز نموده است. دفتر نخست در پي آن آشنا با نام مهندسي سخن در سروده‌هاي حافظ از سوي همين ناشر منتشر شده است...