وجوه مشتركي تئاتر صحنه و تلويزيون را به هم پيوند مي‌دهد. اما اين دو رسانه هر يك ويژگي‌ها و زبان ساختاري خاص خود را دارند و برخي تفاوت‌هاي بنيادين در آن‌ها باعث شده است كه صورت‌هاي بروز و ظهور تئاتر در تلويزيون به مرور زمان دستخوش تغييراتي گردد. اثر حاضر با طرح اين موضوع كه يكي از علت‌هاي اساسي كم‌توجهي مخاطبان به برنامه‌هاي تله‌تئاتر. عدم شناخت زبان تلويزيون و نيز تئاتر صحنه است، به چگونگي تعامل بهتر اين دو رسانه با يكديگر پرداخته و قواعدي را براي اجراي نمايش‌نامه در تلويزيون ارائه كرده است.