خودت هم نمي‌داني كي هستي، كي بودي، فقط مي‌داني كه بازيگر تئاتر بودي، حتي نمي‌داني چه نقش‌هايي ايفا كرده‌اي، ايفاي نقش مي‌كني، مي‌داني كه بايد ايفاگر نقش باشي، اين‌كه چه نقشي، اصلا نمي‌داني. نه نقش‌ها يادت مانده نه بچه‌ها، نمي‌داني كدام‌شان زنده است و كدام‌شان مرده. نه مكان‌ها يادت مانده، نه صحنه‌هاي تئاتر، نه پايتخت كشورها و قاره‌ها و جاهايي كه فرياد سر داده‌اي، فرياد شوريدگي عاشقان. البته اين را مي‌داني كه جمعيت توي تئاتر پول پرداخته، بايد نمايش در اختيارشان گذاشت. باريگر تئاتر هستي تو، شكوه عمر جهان، كمال عالم، عظمت واپسين رهايي جهان. همه‌‌چيز را از ياد برده‌اي جز ساوانا، ساوانا باي. ساوانا باي توئي.