نمايش در واقع طغياني عليه نظم موجود است و همه در صدد متقاعدكردن ژاك هستند. سرانجام او تسليم شرايط فرهنگي، قواعد و اصولي مي‌شود كه ديگران گمان دارند آهنين است. اعتراض ژاك، اعتراض مرد جوان خشمگيني است كه تسليم قانون بقاست. او پيش از شوبر، قرباني وظيفه، قرباني لذت است. او شكست‌خورده، خواسته يا ناخواسته. سيب‌زميني‌هاي چرب، باورهاي سرمايه داري را مي‌پذيرند.