جهان در برابر چشمان و در درون من وا رفت و فرا لغزيد و در اشك و آواز غرقه گشت، چنان كه وصف فرو ريختن و جاري شدنش ممكن نبود. واي چه دل‌انگيز بود و دردناك! واي چه شيرين است گريستن و فرو‌شكستن و آب شدن، واي كه همه‌ي كتاب‌هاي جهان، با دنياي انديشه‌ها و اشعار درونشان، پيش يك دقيقه زاري به خواهش دل، چنان كه احساس در اشك موج زند و روح به ژرفي خود را احساس كند و دريابد، كجا وزني دارد؟ اشك يخ روح است كه آب مي‌شود. فرشتگان خدا به گريندگان نزديكند....