كتاب حاضر مي‌كوشد تا با استفاده از امكانات جديد مطالعه زبان و ادبيات و حوزه زبان شناسي ساخت‌گرا به برسي زبان‌شناختي نظم به عنوان گونه‌اي از ادبيات فارسي بپردازد هدف اول آن است كه ثابت شود آنچه تا كنون تحت عنوان فنون بلاغت در توصيف و تحليل صناعات ادبي به كار رفته است بر مبنايي علمي استوار نيست هدف دوم توصيف و طبقه‌بندي صناعات ادبي وابسته به نظم بر مبناي پيكره‌اي از نمونه‌هاي ادبي فارسي است.