اين مجموعه يادداشت‌ها كه از سال 1963 تا 1967 نوشته شد و در همان سال به چاپ رسيد، نه يك دفترچه خاطرات يا وقايع‌نگاري روزانه به شيوه معمول بلكه شامل يادداشت‌هاي بي‌تاريخ و بي‌مكان است كه از پي هم مي‌آيند و تنها فضاي سفيدي آن‌ها را از هم جدا مي‌كند. پاره‌هايي از يادداشت‌ها در ديگر آثار يونسكو، به خصوص در نمايش‌نامه‌هاي بعد از 1967، عينا با تغييراتي تكرار مي‌شوند، از جمله بخش قابل توجهي از مردي با چمدان (1975) را خواب‌هايي تشكيل مي‌دهد كه نويسنده در يادداشت‌ها بازگو كرده است.