ادوارد آلبي هم‌چون آرتور ميلر، تنسي ويليامز و يوجين اونيل از بزرگ‌ترين نمايشنامه نويسان آمريكاست، جنبشي تازه در زمينه ادبيات نمايشي در آمريكا به وجود آورده است كه بدون شك از اين لحاظ مي‌توان او را هم تراز ساموئول بكت يا هارولد پينتر در اروپا دانست. چه كسي از ويرجينيا وولف مي‌ترسد(1962)، يكي از بزرگ‌ترين نمايشنامه‌هاي جهان، داستان زن و شوهري است كه شبي ديروقت، زن و شوهر جواني را به خانه خود دعوت مي‌كنند. تمام داستان در همان شب اتفاق مي‌افتد و تا نزديكي‌هاي صبح به طول مي‌انجامد. در خلال گفت‌ وگوهايي كه ميان شخصيت‌ها در مي‌گيرد، زندگي ويران اين شخصيت‌ها ساخته مي‌شود؛ عشق‌ها و نفرت‌ها با طنزي گزنده در هم تنيده مي‌شود؛ و داستاني را خلق مي‌كنند كه هرگز از يادها نخواهد رفت.