«افتادن» روايت عشق پدري است به فرزندِ مبتلا به فلجِ مغزي‌اش. جست‌وجوي ديوگو مايناردي، نويسنده و روزنامه‌نگار برزيلي براي يافتن معنايي در معلوليتِ فرزندش، تيتو. پدر در 424 قطعه‌ي کوتاه، که شمارِ بيشينه‌ي قدم‌هايي است که پسر توانسته بي که زمين بخورد بر روي زمين بردارد و سر پا بايستد، با او هم‌پا مي‌شود تا در طول يک مموارِ کم‌نظير بر صحنه‌‌اي عريض از تاريخ هنر و ادبيات، اين تراژدي قابل اجتناب خانوادگي را براي خود درک‌پذير کند. او در اين سفر دور و دراز، پاي مارسل پروست و نيل يانگ را وسط مي‌کشد، زيگموند فرويد و کريستي براون را احضار مي‌کند، و از ميان ونيزِ رنسانسي تا اردوگاه آشويتس مي‌گذرد. اما در هر قدم، تيتو را در مرکز اين روايت مي‌نشاند و به ما نشان مي‌دهد که چگونه گذشته، سرنوشت فرزند را از پيش رقم زده است.