زنی که پله‌ها را می‌شمارد

رفاه و عیش و عشرت زنان ثروتمند عرب همواره ملازم فقر و رنج و سختی های اقوام دیگر، به ویژه سیاهپوستان آفریقایی، بوده است که برای زنده ماندن به این سرزمین های ثروتمند کوچ کرده اند. پیوند بین زنان مرفه عرب و این کارگران و بردگانِ امروزی دغدغه اصلی این رمان است. هدی حمد روح و روان شخصیت های داستان و ذهن آنان را حتی در نقاشی ها و رؤیاهایشان می کاود تا بتواند تصویری هر چه حقیقی تر از این دو قشر و تضادها و درگیری هایشان بسازد.حاج خانم موضی به یکی از زن ها پول داد که به من زبان عربی یاد بدهد تا بتوانم قـرآن بخـوانم. کمی خـواندن و نوشتن به زبـان عـربـی یـاد گـرفتـم. چهار قل و آیه الکرسی را حفظ کردم اما معنایشان را درست متوجه نمی شوم. روزها قرآن و زبان عربی یاد می گیرم و شب ها میان دستان مریم مقدس گریه می کنم. گیجم و نمی توانم خودم را از آنچه به آن گرفتار شده ام، خلاص کنم.