هر روانکاو تازه کاري احتمالاً در ابتداي کار و به خاطر انبوه دشواري هاي پيش رويش هنگامي که بحث تفسير تداعي ها به ميان مي آيد و وقت رسيدگي به امر واپس رانده مي رسد احساس خطر مي کند. با اين حال وقتي زمانش برسد به زودي در مي يابد اين دشواري ها را کم اهميت شمرده و لازم است متقاعد شود که دشواري هاي جدي که بايد با آنها مواجه شود در مديريت انتقال نهفته است. اين موقعيت مکرر رخ مي دهد و آن زماني است که بيمار مفتون و عاشق روانکاوش مي شود و اين آغاز دشواري هاي روانکاو است.