گادامر چنان مغروق در هرمنوتيک بود که با گذشته، امروز و آينده، فلسفه، هنر و ادبيات به گفت‌وگويي هرمنوتيکي مي‌نشست و مجموعه‌اي عظيم از نوشته‌هايي روشنگر و مهم را پديد مي‌آورد که همگي در کنار هم دستگاه فلسفي مهم و عظيمي را موجب شده‌اند. کتاب «گستره‌ي هرمنوتيک فلسفي» يکي از مجموعه نوشته‌هاي مهم اين فيلسوف آلماني‌ست که همه‌ي هفت جستار و مقاله‌ي منتشر شده در آن پس از کتاب مهم و تاريخ‌ساز «حقيقت و روش» نوشته شده‌اند. هفت متن اين کتاب در دو بخش گستره‌ي هرمنوتيک و مواجهه‌هاي هرمنوتيکي، ابتدا گونه‌اي رجوع به فلسفه‌ي باستان و به خاصه حکمت عملي جاري و ساري در فلسفه‌ي يونان را پيش برده که به وضوح حضور ارسطو و روش فلسفي او در آن‌ها ديده مي‌شود. گستره‌ي هرمنوتيک فلسفي گادامر، در بخش مواجهه‌هاي هرمنوتيکي، با فيلسوفان و سنت‌هاي فلسفي گوناگون پيش و پس از خودش مواجه شده و گفت‌وگويي را آغاز مي‌کند که بسياري از نگره‌ها و برداشت‌هاي پيشيني ما از فلسفه‌ي غرب را تغيير مي‌دهد. گادامر مواجهه‌ي هرمنوتيکي‌اش را از افلاطون و ارسطو آغاز مي‌کند و در مسيرش با هگل، هايدگر و دريدا هم روبرو مي‌شود که اين گستره‌ي عظيم مواجهه‌ي فکورانه و روشنگرانه، در عين عمق فلسفي، جذابيت بسياري هم براي علاقه‌مندان فلسفه خواهد داشت.