اسفنديار: سه شب بود تو آماده باش بوديم. سه شبانه‌روز با كفش نماز مي‌خونديم. استقرار تو دژ خرمشهر و بعد چهار كيلومتر راه آبي تا پل بصره. صداي ترانه‌هاي عراقيا كه براي تضعيف روحيمون گذاشته بودن همراه نور منورها يه بويي مي‌داد. نكنه عمليات لو رفته! صبور: دنيا محل گذره. اينم مي‌گذره. به دو قلوها بگو به خاطر اونا بود. الان وقت كابوس نيست زن!