شناخت‌درماني به بيماران كمك مي‌كند كه الگوهاي فكري تحريف‌شده‌شان را شناسايي كرده و اصلاح كنند. براي اين كار، باورهاي بيماران به عنوان فرضيه‌هايي در نظر گرفته شده و سپس با طراحي و انجام تمرين‌هاي رفتاري، اين باورها مورد آزمون قرار مي‌گيرند. تمرين‌هاي رفتاري بيماران را تشويق مي‌كنند تا از طريق عملكردشان، باورهايشان را بيازمايند. اين تمرين‌ها در زمره قدرتمندترين روش‌هاي ايجاد تغيير در شناخت‌درماني بوده و عنصر كليدي درمان محسوب مي‌شوند. با اين وجود، در مورد جزئيات طراحي و اجراي عملي آنها نوشته‌هاي اندكي وجود دارد. اين كتاب قصد دارد اين خلاء را پر كند.