اين كتاب در وهله اول نخست شامل بررسي‌هاي دقيق است درباره برخي آثار برجسته سينماي مستند: نانوك شمال رابرت فلاهرتي، زمين بي‌نان آلن رنه، روز يك مادر خوشبخت ريچارد ليكاك و جويس چوپرا، و به گذشته منگر دي. اي. پنه‌بيكر. بررسي اين آثار در هر دوره درسي كه به سنت سينماي مستند مي‌پردازد كم و بيش اجباري است؛ اين فيلم‌ها آثاري هستند كه من شخصا سال‌هاي متمادي تدريس كرده‌ام و درباره‌شان انديشيده‌ام و به واسطه واكنش‌هاي دانشجويانم و خودم همواره مفاهيم جديدي يافته‌اند. هدف بررسي‌هاي انتقادي كتاب آشنا ساختن خواننده با «متن‌هاي» سينمايي اين آثار ـ از طريق تحليل سكانس به سكانس و گاهي نما به نماي آن‌ها ـ است، به نحوي كه درك كامل‌تري از اهميت تاريخي و نيز هدف‌ها و دستاوردهايشان به عنوان فيلم حاصل شود. اين بررسي‌ها نيز همچون كتاب‌هاي قبلي من، هيچكاك ـ نگاه قاتل و «من» دوربين، از ديدگاهي فلسفي درباره برخي مسائل و مضامين مربوط به هم به پژوهش مي‌پردازند.