| اين کهنه‌جهان به کس نماند باقي رفتند و رويم ديگر آيند و روند| مجموعه‌ي «تکه‌ها» انتخابي از دلِ ادبيات و قطعات کهن‌سال فارسي است که مخاطب را درباره‌ي مهم‌ترين مسائل انساني به تأمل وامي‌دارند. «اميد» نشاني از دل تاريک‌ترين لحظه‎هاي زندگي دارد و هنر شعر فارسي در آن است که اين نور کم‌سوي شب‌هاي ظلمت را چنان مشعشع جلوه دهد که براي لحظه‌اي بتواني خورشيد را با تمام عظمتش پيشِ چشم ببيني. در ادبيات ما اميد گاهي فرياد است و گاهي خاموشي. گاهي در جهان‌بيني و آينده‌نگري معنا پيدا مي‌کند، گاهي در حوضچه‌ي اکنون. اما فارغ از هر رنگ و هر معنايي، يک رسالت بيشتر ندارد: آمده تا بي‌صدا فرياد سر دهد که «هنوز هم مي‌شود». شاعران منتخب چهارمين دفتر از مجموعه‌ي تکه‌ها خيام، سعدي، حافظ، صائب تبريزي، ملک‌الشعراي بهار و پروين اعتصامي هستند.