|ادراک انسان، ذهني است. لحظات ناخوشايند طولاني به‌نظر مي‌رسند، درحالي‌که لحظات لذت‌بخش زودگذرند.| در پنجمين کتاب از مجموعه‌ي پرفروش و پرطرفدار پيش از آن‌که قهوه سرد شود، بار ديگر به کافه‌ي مرموزي در توکيو بازمي‌گرديم؛ کافه‌اي که مشتري‌ها با قلب‌هايي پر از اميد و آرزو پا به آن مي‌گذارند، به اميد اينکه فرصتي براي سفر به گذشته داشته باشند، اما به يک شرط: بايد پيش از آن‌که قهوه‌شان سرد شود، به زمان حال بازگردند. در اين کتاب که بسياري آن را تاثيرگذارترين داستانِ مجموعه مي‌دانند، چهار مهمان جديد وارد کافه‌ي فونيکولي فونيکولا مي‌شوند: پدري که به دخترش اجازه نداد ازدواج کند، زني که نتوانست به فرد مورد علاقه‌اش شکلات ولنتاين بدهد، پسري که مي‌خواهد لبخندش را به پدر و مادرِ طلاق‌گرفته‌اش نشان دهد و زني که کودکي بي‌نام را در آغوش گرفته است. آن‌ها در پي آرامش، رستگاري و شانسي براي جبران اشتباهات گذشته‌اند تا بتوانند با روحي التيام‌يافته و قلبي سبک، به زندگي‌شان ادامه دهند. از متن کتاب «اما مردم مدام در زندگي دچار تزلزل مي‌شوند. هيچ تصميمي شخص را کاملاً از شک و ترديد رها نمي‌کند. شک مانند شخص دومي است که در قلب فرد ساکن است. در کارتون‌ها اغلب فرشته و شيطانِ درون را به تصوير مي‌کشند، اما هردو از صميم قلب صحبت مي‌کنند. در قلب مگومي، دو وجه از خودش درحالِ کشمکش بودند.»