بي‌شک همه‌ي ما براي يک بار هم که شده، اشعار حافظ را زمزمه کرده‌ايم و با دلي سرشار از اميد تفال‌زده‌ايم به کلماتِ روشن‌اش. حافظ که در تمام عمرش شايد يک بار هم از شيراز خارج نشد، اشعارش مرزهاي سرزمين پارسي‌زبان را در نورديده و دل‌ها و انديشه‌هاي مردمان ديگر را هم دربرگرفته است. براي نوشتن در ستايش او و اشعارش، شايد بهتر است از کلمات خودش وام بگيريم و همين بس که بنويسيم «از چراغ تو به خورشيد رسد صد پرتو»